Eins og svo margir um allan heim hef ég upplifað sorg vegna stríðsins í Mið-Austurlöndum sem hófst fyrir viku síðan. Ég er djúpt sorgmæddur fyrir hönd allra sem að málinu komu og ég er orðlaus yfir þróun og gjörðum svo margra. En í dag gaf jörðin mín mér tákn og sýndi mér leið sem faðmaði hugsun mína og tilfinningu fyrir öllu saman og það kom fram í litlu ljóði sem heitir: Snjóbæn.
Snjóbæn
Vindurinn er hægur sem kyrrlát hvíld
mikið snjófok kemur frá fjallshryggnum.
Endalaus dans hundslappadrífu falla niður,
þar sem himinn og jörð nú lúta höfði.
Hver brothætt snjókorn sem svífur að ofan
ber með sér sorg og kærleik
hljóðlát tár fyrir þá sem eru í stríði
fyrir brotin heimili og hjörtu.
Fjöllin rísa í mjúkum hvítum lit,
hækkandi dýpt frameftir kvöldi.
Trén vagga mjúklega, taka undir,
og hvísla grátandi í loftinu.
Jörð okkar, undir silfurflís sinni
virðist í auðmýkt sinni leggjast á bæn,
að frá þessari heilögu upprisu
geti heimurinn loksins lifað í friði.
Berglind @BGlobal
Að lokum vil ég aðeins að fólk og lönd lesi vandlega eina af friðaryfirlýsingum Sameinuðu þjóðanna, þar sem svo oft er gefið til kynna að þau hafi sameinast í friði og viljað bjarga komandi kynslóðum frá þeirri reynslu sem þau upplifðu. Samt sem áður stöndum við frammi fyrir ólýsanlegri sorg fyrir mannkynið á ný.
0 athugasemdir